Blog – Afscheid met trots – Tessa de Leur

Hoofdredacteur van Dimensies, klinkt goed, niet? Ik ben het met enorm veel plezier geweest, maar nu neem ik afscheid. “Mijn” Dimensies heeft z’n eerste stapjes gezet en is nóg beter ontvangen dan ik had durven dromen. Het nieuwe tijdschrift is al bij nummer 3 niet ‘nieuw’ meer en hoewel volwassen misschien nog een te groot woord is, hebben we zeker te maken met een puber. Tijd dus voor een moeder om een stapje achteruit te doen, de puber de ruimte te geven en van een afstandje toe te kijken hoe hij zijn weg door het bestaan vindt. 

Zo’n drie jaar geleden kwamen een initiatief van het Landelijk Expertisecentrum Mens- en Maatschappijvakken (LEMM)en een wens van de Universiteit Utrecht (UU)bij elkaar. Een Nederlandstalig tijdschrift voor docenten en docenten in opleiding, maar wel peer reviewed en over onderwijsonderzoek. Gewoon, omdat stukken in vakbladen soms wat beperkt zijn en stukken in internationale tijdschriften soms ontoegankelijk. Als we de krachten zouden bundelen met alle mens- en maatschappijvakken, dan komen we vast een heel eind. Met dit soort vrolijke gedachten gingen we aan de slag: Hans Wessels vanuit de UU, Hanneke Tuithof sloot zich namens Fontys aan, en ikzelf als vertegenwoordiger van het LEMM.

Maar een tijdschrift oprichten klinkt simpeler dan het is. Heel veel overleg was nodig en slapeloze nachten leverde het ook wel op. Een proces van samen naar “smoel” en identiteit zoeken, een redacties samenstellen, reviewers vragen, over vorm en vormgeving nadenken en, o ja, het is ook wel handig als we kopij genereren…

Groot was mijn verrassing toen direct na het uitkomen van het eerste nummer een collega- lerarenopleider naar me toe kwam en me feliciteerde met de mededeling dat ze Dimensies als verplichte literatuur aan haar studenten had opgegeven. Écht? Wat geweldig! En nu, bij dit derde nummer hoeven we niet meer te bedelen om kopij, weten we als redactie wat we aan elkaar hebben en hebben we een redelijke naamsbekendheid in Nederland en Vlaanderen. Het kan natuurlijk altijd beter, en daarom blijft Dimensies ontwikkelen en groeien. Onze nieuwste redactieleden zijn daarvan een mooi voorbeeld. Welkom aan boord!

Met verwondering kijk ik naar het tijdschrift wat Dimensies geworden is en met trots realiseer ik me dat ik aan de wieg van deze bijna jongvolwassene heb mogen staan. Je zou er weemoedig van worden… Dimensies, Tijdschrift voor de Didactiek van de Mens- en Maatschappijvakken, het ga je goed! 

Tessa de Leur